Wszedł do katedry i odnalazł Tju; przysiadł z drugiej jej strony w ławce.
- Wyrwiesz się? - wyszeptał patrząc na nią z uśmiechem.

przesunęła dłonią po swoim ramieniu, odgarniając włosy z ramienia - dzięki - uśmiechnęła się kącikowo - twoje też są całkiem fajne- wiedziała, ze on nie był typem mężczyzn, których bawiło stwierdzenie, że mają seksowne ramiona, i tak dalej. - widziałeś kuzyna? - ożywiła się trochę, spostrzegła Justina, nie zdążyła nic powiedzieć po już usiadł obok niej.
- yyy. to jest Żimii, a to jest ... Dżastin - podrapała się niezgrabnie po policzku.

- Hej. - odparł ze szczerym uśmiechem i z jeszcze milszym spojrzał na twarz Tju - To jak? - kiwnął brodą.

- nie. - pokręcił głową i zmierzył wzrokiem owego dżastina. - cześć. - rzucił tylko w jego stronę, kiwnąwszy głową, coś w deseń przywitania. wzruszył ramionami.

zmarszczyła brwi, złapała się za łokieć spoglądając na Żimiego.
- pomagam właśnie znaleźć dziecko Żimiego, znaczy mam na myśli jego kuzyna - poplątała się, uśmiechając się do obu mężczyzn.

- tak właśnie. - pokiwał głową, unosząc prawą brew. - tak, że sorri, ale my już znikamy, bo to jeszcze berbeć i szkoda by było gdyby się zgubił. - mrugnął do niego i podając rękę tju wstał.

- See you. - uśmiechnął się ładnie.

- pa - cmoknęła jego policzek, podając ponownie dłoń żimiemu, było jej cholernie przyjemnie, bo miał ciepłe dłonie, ale stała tak zastanawiając się gdzie ida.

Został sam jak idiota w tym kościele, a specjalnie wyszedł z domu. Wyszedł na zewnątrz, em..?

wyszli z katedry i puścił jej dłoń. chyba ruszyło go, że pocałowała policzek tamtego, ale przecież nawet dobrze się nie znali, więc nie wiem czemu,może mu się spodobała. u lala. ;x - więc skoro wydobyłem cię z tarapatów, możesz już podążyć we własnym kierunku, a ja pójdę szukać, nieszczęsnego kuzyna. - wzruszył ramionami i odwrócił się w geście pójścia szukać go, a gdzie to on sam nie wiedział. um.

umarłam! -.- sorri, ale ona wyszła z żimim. em.

mimowolnie złapała jego dłoń ponownie, czuła przyjemny dotyk jego skóry.
- możemy go poszukać razem - uśmiechnęła się do niego łagodnie, przesunęła dłonią po jego ramieniu, po czym skarciła się za tak szybkie posunięcie.

zmierzył wzrokiem dżimiego. - okej. - uśmiechnął się i przejechał dłonią po jej policzku. - więc chodźmy może, - przygryzł dolną wargę. - tam. - wskazał ręką, na jakiś opuszczony dom. wiedział, że nie powinien pokazywać palcem, bo to nie ładnie i to jeszcze pod katedrą, ale jakoś mało się tym przejął.

- opuszczony dom, tam na pewno będę jakieś robaki, albo co gorsze szczury, chociaż szczurów nie boje się tak jak robaków, będziesz je od mnie odpędzał - roześmiała się, wraz kamerą udaliśmy się za nimi w poszukiwaniu duchów, a raczej kuzyna.

- jasne, jakże inaczej. - mrugnął do niej, uśmiechając się kącikowo. skierował się do opuszczonego domu. puścił jej dłoń, kiedy tam doszli i pomału otworzył drzwi. - dżejk? - wszedł powoli do środka. - dżejk jesteś tu? - stanął na środku, pomieszczenia, lekko uderzając głową, w burzący się dach. pocierał dłonią głowę. - cholera, nie ma go. - zmarszczył nos i wyciągnął telefon z kieszeni. - hej, katrin. - uśmiechnął się sam do siebie. - słuchaj skarbie, zgubiłem dżejka. - powiedział to z drażliwym spokojem. - jest z tobą? - przewrócił oczyma. - okej to super i powiedz mu, że wygrał i że kupie mu te cukierki. - roześmiał się. - okej, to do zobaczenia, pa. - rozłączył się. - um. - zrobił łódeczkę z ust. - wygląda na to, że poszukiwania zakończone. - uśmiechnął się kącikowo i biorąc tju, za rękę wyszedł.

- wieki hepi end, opuściliśmy dom, a twój kuzynek się znalazła - zacmokała ustami w powietrzu. odgarniając włosy - więc chyba już Ci się nie przydam - wydęła, wszyscy kochamy to słowo, dolną wargę, przyglądała się tym razem swoim czerwonym paznokciom.