wystawiła mu język, nie będe opisywać jej języka bo był ludzki normalny, nie ważne, znowu śmieję się z tego co piszę, wzruszyła dodatkowo ramionami.
- możesz nawet przedstawić mnie jako swoją kochankę, którą uratowałeś z staku tonącego podczas rejsu numer 34873 - zmierzwiła jego włosy, pieszcząc wargami jego płatek uszny, żeby fajnie było.

- okej, więc załatwione. - mrugnął do niej. jeździł palcami, po jej karku.

przygryzła dolną wargę jego dłonie ją podniecały tak samo jak dotyk, prawie jak mnie brzoskiwinię, dobra nie całkiem xP.
- w porządku więc, a twój brat jest do Ciebie podobny, mam na myśli pieprzoną powierzchowność jako próżna ja zadaję to pytanie - roześmiała się, dotykała wargami jego skroni dłońmi błądząc gdzieś po jego plecach.

- nie wiem, nigdy nie staliśmy przed lustrem i nie porównywaliśmy się. - mrugnął do niej. tak, na prawdę wszyscy mówili, że żimi jest dużo ładniejszy, ale po co miał jej to mówić, to by była zwykła próżność.

oblizała wargi, wyciągnęła błyszczyk pewnie jakiś melonowy, albo [pomidorowy? xP] malinowy, nie wiem spytajcie, musnęła nim usta.
- bo jeśli jest podobny, to lepiej mnie z nim nie poznawaj - mrugnęła do niego, bawiąc się jego palcami, wydawały jej się intrygujące.

- więc rozwarze to jeszcze. - mrugnął do niej i pocałował ją gdzieś w końcu szyj, a początkiem ramienia. - kiedy jest ten koncert? - spojrzał na jej usta, po czym w jej oczy i odgarnął włosy z jej ramienia.

spojrzała na niego uśmiechając się subtelnie, potarła prawe oko, mając nadzieje, że nic z niego nie wypadnie, ej dobra tego nie było.
- ja jako niezwykle błyskotliwa istota stwierdzam, że jutro o dwudziestej - podrapała się niezręcznie po ramieniu, miała nadzieje, że przyjdzie, może nawet próbowała by przełożyć koncert byleby przyszedł, jako tarcza od pomidorów, dobra niekoniecznie.

- okej, zapamiętam. - pokiwał głową, jakby zapamiętywał dane i uśmiechnął się nikle. - um. - podrapał się z tyłu głowy. - będę się zbierał, odprowadzić cię do domu? - spojrzał na nią pytająco.

posmutniała, nie miała zamiaru się stąd ruszać, dobra miała taki zamiar bo było zimno, a w pobliżu krzątali się jacyć grubiutcy policjanci oblizujący umorusane od kremu z pączków wargi, podała mu dłoń.
- więc ja też chyba pójdę - uśmiechnęła się nieznacząco, miała ochotę zasnąć u jego boku, bo u siebie miała jedynie pudła i łóżko, i jeszcze raz pudła.

pomógł jej wstać i obejmując ją poszli. odprowadził ją bezpiecznie do domu, po czym pożegnanie skwitowali, namiętnym pocałunkiem, po którym krew zaczęła płynąć po wardze żimiego i dlatego nie wszedł, bo zdawał sobie sprawę, że nie jest do końca sprawny. przygryzł delikatnie jej dolną wargę,zapewnił, że jutro na pewno się pojawi i poszedł.